Παιδικές Λοιμώξεις

Η Ομοιοπαθητική Αντιμετώπιση των χειμερινών λοιμώξεων στο σχολείο

Παρατηρείται πάρα πολύ συχνά το φαινόμενο, παιδιά κυρίως από την ηλικία που πηγαίνουν στους παιδικούς σταθμούς η νηπιαγωγεία να κουβαλούν στο σπίτι όποια λοίμωξη κυκλοφορεί. Και πολλές φορές την μεταδίδουν και σε ολόκληρη την οικογένεια.Αυτό συμβαίνει σε πολλές ομάδες ανθρώπων όταν βρίσκονται σε κοινούς χώρους, πόσο μάλλον στα παιδιά. Το πόσο εύκολα αρρωσταίνει κάποιο παιδί, εξαρτάται κυρίως από το πόσο γερός είναι ο οργανισμός του.

 

Και στην προκείμενη περίπτωση όταν μιλάμε για άμυνα αναφερόμαστε στο ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού. Οι ευάλωτοι οργανισμοί θα προσβληθούν πιο εύκολα. Η «ειρηνική συνύπαρξη» οργανισμού- μικροοργανισμού, στον ευάλωτο με αδύναμο αμυντικό μηχανισμό οργανισμό, εύκολα διαταράσσεται.

Τα αίτια της πτώσης του ανοσοποιητικού συστήματος και της επιρρέπειας σε νοσήματα, δεν είναι κοινά για κάθε οργανισμό. Μπορεί να αφορούν εκτροπές σε διατροφικό, σωματικό, μεταβολικό, ορμονικό, αλλά και σε ψυχικό επίπεδο. Η χρήση χημικών φαρμάκων είναι επίσης ένας σημαντικό παράγοντας αποδιοργάνωσης της άμυνας του ανθρώπινου οργανισμού. Λίγοι ασθενείς γνωρίζουν για παράδειγμα ότι η συχνή χρήση αντιβιοτικών θεραπειών για τις λοιμώξεις, ανοίγει τις πύλες εισόδου για πιο ανθεκτικά και πιο επίμονα βακτηρίδια, που στη συνέχεια ταλαιπωρούν περισσότερο συχνά και πιο έντονα τον οργανισμό. Η εξατομικευμένη αντιμετώπιση μίας οξείας λοίμωξης, για παράδειγμα , με την Ομοιοπαθητική θεραπεία, δίνει την δυνατότητα στον οργανισμό να νικήσει τον ιό ή το βακτηρίδιο ενισχύοντας τις δικές του δυνάμεις, να διατηρήσει αυτή τη μνήμη, με τελικό αποτέλεσμα τη συνολική ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Φανταστείτε έναν αθλητή άρσης βαρών, που κάθε φορά που προσπαθεί να σηκώσει ένα βάρος, εμφανίζεται μία ανυψωτική μηχανή και τον βοηθά. Ποτέ δεν θα μπορέσει να το σηκώσει από μόνος του και τα χειρότερα θα φανούν όταν κάποια στιγμή δεν εμφανιστεί η μηχανή. Πρέπει να αναρωτηθεί κανείς πως, παρά τη τεράστια πρόσβαση του πληθυσμού στην ιατρική ενημέρωση, τη διατροφή, την άθληση, οι νέοι άνθρωποι αρρωσταίνουν όλο και πιο συχνά και όλο και πιο σοβαρά, δυσαναλόγως με αυτούς της προηγούμενης γενεάς που δεν είχαν δυνατότητα αυτής της πρόσβασης. Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση δεν είναι ο τρόπος ζωής, διότι οι συνθήκες διαβίωσης και εργασίας παλαιότερα ήταν σαφώς πιο επιβαρυμένες. Η απάντηση στο φαινόμενο αυτό κρύβεται μέσα στον χημικό τρόπο αντιμετώπισης των οξέων νοσημάτων (λοιμώξεων και μη) από την πρώιμη παιδική ηλικία. Η αλόγιστη χρήση χημικών κατασταλτικών φαρμάκων για κάθε ενοχλητικό σύμπτωμα, ιδιαίτερα στην παιδική ηλικία, οδηγεί , όπως το παράδειγμα του αθλητή, σε ένα απαίδευτό και τελικά «συρρικνωμένο» ανοσολογικό σύστημα, που μπορεί μεν να έχει εξειδικευμένη ειδική άμυνα εναντίον παιδικών νοσημάτων, αλλά δεν έχει καθόλου ανεπτυγμένη γενική άμυνα εναντίον των καθημερινών εισβολέων, ιών και βακτηριδίων.

Η απόπειρα να βομβαρδίσουμε και να σκοτώσουμε τα μικρόβια μέσα στον οργανισμό του παιδιού και έτσι να τον απαλλάξουμε από το πρόβλημα, δεν γίνεται ποτέ με το αζημίωτο. Πάντα ζορίζεται ο οργανισμός του παιδιού, παρά το ότι σκοτώνονται πράγματι τα μικρόβια. Στη συνέχεια, αν έχει αποθέματα δυνάμεων ο οργανισμός θα επανέλθει στην παλιά κατάσταση υγείας. Συνήθως όμως βλέπουμε να μη γίνεται αυτό, αλλά να μένει λίγο πίσω, έτσι ώστε πιο εύκολα θα προσβληθεί από την επόμενη ίωση που θα κυκλοφορήσει. Η ίδια αντιμετώπιση θα φέρει τα ίδια αποτελέσματα. Έτσι σταδιακά το παιδί φτάνει σε αυτό που μας περιγράφουν ότι «αρπάζει» ότι κυκλοφορεί από ιώσεις (κοινό κρυολόγημα, ρινίτιδες, ωτίτιδες, βρογχίτιδες αμυγδαλίτιδες, κλπ). Συνήθως, όσο είναι γερός ο οργανισμός δίνει εύκολα τη μάχη του και ξεπερνά τέτοιες καταστάσεις. Όταν όμως καταβληθεί, τότε παρουσιάζεται η ανάγκη υποστήριξης.

Στην Ομοιοπαθητική με την εμπειρία που υπάρχει, δεν θεωρούμε υποστήριξη του οργανισμού του παιδιού την χορήγηση αντιβιοτικών ή άλλων κατασταλτικών φαρμάκων. Υποστήριξη θα έχουμε αν καταφέρουμε να ενισχύσουμε τον ίδιο τον οργανισμό και να τον επαναφέρουμε στην αρχική του κατάσταση υγείας, την οποία είχε πριν αρχίσουν οι επανειλημμένες πτώσεις (ιώσεις κλπ), όταν αντιμετώπιζε μόνος του αυτά τα προβλήματα. Ειδικά τα παιδιά, τα οποία δεν παρουσιάζουν λόγω ηλικίας εύκολα χρόνια προβλήματα, θεωρούνται οι καλύτεροι μας ασθενείς, γιατί εύκολα και γρήγορα ενισχύεται ο οργανισμός τους, σαν «παρθένος» που είναι. Γι' αυτό και πολλοί γονείς λένε ότι «σώθηκαν» κάνοντας Ομοιοπαθητική θεραπεία στα παιδιά τους.Άλλωστε πολλές φορές κάποιοι γονείς, θέλοντας ίσως να ευχαριστήσουν το γιατρό τους, αναφέρουν ότι σε περιόδους με έξαρση των ιώσεων, τα περισσότερα παιδιά που μείνανε στους παιδικούς σταθμούς, ήταν εκείνα που κάνουν Ομοιοπαθητική θεραπεία.

Συμπερασματικά:

Αποφεύγετε να δίνετε στο παιδί σας με το παραμικρό αντιβιοτικά. Ιδίως σε περιπτώσεις ιογενών λοιμώξεων στις οποίες είναι ουσιαστικά άχρηστα μιας και τα αντιβιοτικά δεν έχουν την παραμικρή επίδραση στους ιούς.

Ξεκινήστε από την αρχή της ασθένειας Ομοιοπαθητική θεραπεία. Έτσι το παιδί και δε θα επιβαρύνει τον οργανισμό του με χημικά φάρμακα, και θα αποφύγει τις οποιεσδήποτε παρενέργειες ( πιθανές αλλεργικές αντιδράσεις, καταστροφή της εντερικής χλωρίδας ) αλλά το σπουδαιότερο θα αντιδράσει με τις δικές του δυνάμεις στην ασθένεια εκπαιδεύοντας το ανοσοποιητικό του σύστημα με αποτέλεσμα να θωρακίσει τον οργανισμό του και να παραμένει απρόσβλητο σε επόμενες λοιμώξεις.

Επικοινωνία

  • Διευθυνση
    Κορίνθου 313-315
    26221
    Πάτρα

    Τηλ: 2610 222376
    Fax: 2610 222523
    Κιν: 6987 001088
  • Email
    Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.